The Women-Artists. Social Choreographies – panel discussion

(For Georgian please scroll down)

Circe – Experimental Platform for Dance and Theatre and Performat Foundation presents: Panel discussion with invited guests „The Women-Artists. Social Choreographies”

Referring to the 100th anniversary of electoral rights of women and thus the enhancement of the active role of women in public space in Poland, we would like to focus on the social context of the artistic work of women-choreographers in Poland as well as compare it with the situation in Georgia where the contemporary dance scene is still very young and dynamic. We would like to see and compare how the female artists, mostly connected to the dance scene, are working and living in both countries. 

The questions we would like to ask are: how does the female artists function (independent or within the collectives) and combine the private with the professional life, what are the advantages and disadvantages of living between: residencies, projects, cities, what are (if they already exist) the mechanism of support or how to change the situation by combing the politics of care with the awareness of the artistic work.

We would like to map the issues but also find out possible solutions of the so-called „female” dance scene both in Poland and Georgia.

The discussion will be also referring to the performance „The pure gold is seeping out of me” by Renata Piotrowska-Auffret which elaborates on the subject of motherhood. Oscillating between the private and the public sphere, the performance points out the complexity of the problem. The screening of the performance will be available online before the discussion.

The panel will be attended by the artist involved in the project, Renata Piotrowska-Auffret and invited guests: Honorata Martin, Ana Subeliani and Nini Khuroshvili.

The panel will be led by polish curators and researcher Anna Majewska and Zuzanna Berendt. 

Renata Piotrowska-Auffret is polish choreographer and artist; in her works, she uses the tools of experimental dance, performative arts, dramaturgy and theatre. Since 2014, she has started a series of ‘Private Pieces’ – performances about female body politics. Within it, she has created: „Death: Exercises and Variations” (2014), „The pure gold is seeping out of me” (2017) and „Flatland of limp muscles” (2019). She was a priority artist in the framework of Aerowaves Twenty17 and Aerowaves Twenty19. To see the full biography:

Honorata Martin is a painter, performer, and multimedia artist from Poland. She graduated from Fine Arts Academy in Gdańsk. In her work Honorata Martin uses different forms of art. She is interested in the strong emotions which accompany fighting our own limits and fears, searching for limits of psychological, physical and emotional strength, which she tries to present trough both brutal and humorous forms. She won 3rd prize in the Geppert competition (2011) and audience awards at the Art Biennale in Gdańsk (2012). In 2016 she was nominated for Polityka’s Passport. Her last solo exhibition was „Bóg Małpa / God Monkey” in BWA Gallery in Zielona Góra in 2016. To see the full biography: 

Ana Subeliani is a queer activist, human rights defender and a Journalist from Georgia. She has been actively involved in various movements in Georgia fighting for equality, women’s rights, liberalization of inhuman drug policy and anti-occupational movements. She also used to be a public servant and leading restorative justice and crime prevention reforms in Georgia. Ana is a founder of the Institute of Nonviolent Communications. She is one of the leaders of Tbilisi Pride advocating and fighting for LGBT rights and she is also a host of a rubric “Call Ana” which is focused on human rights and social issues on one of the most popular TV channels “Mtavari Arkhi”.

Together with being an active citizen and fighting for human rights, Ana Subeliani is a performer as well. She sings Georgian traditional songs and also, collaborates with modern alternative musicians. She uses dance as a tool of political resistance. She was one of the organizers and leaders of “Rave Revolution” in Tbilisi, in May 2018, after the raid of nightclub Bassiani. She danced on the Memorial to the victims of the 9 April tragedy as a symbol of fighting for freedom, after which she received death threats and became a victim of physical attacks twice. Her dance opened a wide discussion about women’s rights, the right of expression and dance as tool of protest.

Nini Khuroshvili is an artist and researcher. She has 7 years experience of active work in the field of art, specifically in self-organized groups. Currently, she is also involved in the “Eco Village – Georgia” initiative group, which aims to establish the first ecologically and economically sustainable village in Georgia. Nini is interested in collecting Women’s experiences and stories, researching the structures of women’s self-organizing groups and examples of their sustainability.  

The discussion will be held online, audience will have an opportunity to get involved in the discussion. 

Language of the discussion: English. The discussion will be simultaneously translated into Georgian.

8 November, 7:00-9:00 pm (GMT+4), 4:00-6:00 pm (GMT+2)

The panel discussion is the part of the project led by Performat Foundation (PL) and Circe Platform — Experimental Platform for Dance and Theatre (GE) titled „Polki. Choreografie społeczne / The Poles. Social Choreographies / პოლონელები. სოციალური ქორეოგრაფია

Co-financed under the Multiannual Program NIEPODLEGŁA 2017-2022, as part of the Adam Mickiewicz Institute grant program „Cultural Bridges”

Co-financed by Tbilisi City Hall, Ministry of Education, Science, Culture and Sport of Georgia and Creative Georgia

კირკე – ცეკვის და თეატრის ექსპერიმენტული პლატფორმა და Performat Foundation (პოლონეთი) წარმოგიდგენთ: პანელ დისკუსია “ქალი ხელოვანები – სოციალური ქორეოგრაფია” 

თარიღი: 8 ნოემბერი | დრო: 18:00 – 20:00 (GMT+4)

დისკუსია გაიმართება ონლაინ, მაყურებელს ექნება ჩართვის შესაძლებლობა.

ენა: ინგლისური, ქართული სინქრონული თარგმანით.

დისკუსიის შესახებ:

ქალთა საარჩევნო უფლებების 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით და შესაბამისად, ქალთა აქტიური როლის გაღრმავებაზე პოლონეთში, გსურს ყურადღება გავამახვილოთ პოლონეთში ქალი-ქორეოგრაფების მხატვრული მოღვაწეობის სოციალურ კონტექსტზე და შევადაროთ ის საქართველოში არსებულ ვითარებას, სადაც თანამედროვე ცეკვის სცენა ჯერ კიდევ ძალიან ახალგაზრდა და დინამიურია. გვსურს განვიხილოთ როგორ ცხოვრობენ და მუშაობენ ორივე ქვეყანაში ქალი არტისტები საშემსრულებლო სცენაზე. 

გვსურს შემდეგი კითხვები დავსვათ: როგორ არსებობენ ქალი არტისტები (დამოუკიდებელი ან გაერთიანების წევრი) და როგორ ათავსებენ პირად და პროფესიულ ცხოვრებას ერთმანეთთან? რა უპირატესობა და უარყოფილი მხარე აქვს ცხოვრებას პროექტებით ან ყოფნას სხვადასხვა ქალაქებში, რეზიდენციებში? რა სახის მხარამჭერი მექანიზმები (თუკი ასეთი არსებობს) არსებობს და როგორ არის შესაძლებელი შევცვალოთ მოცემული სიტუაცია ზრუნვის პოლიტიკის ხელოვნებასთან გაერთიანებით. 

გვსურს განვიხილოთ არსებული პრობლემები და ასევე ვისაუბროთ შესაძლო გამოსავლის პოვნაზე ორივე ქვეყანაში არსებული ე.წ. “ქალების” ცეკვის სცენაზე. 

დისკუსიაზე ასევე ვისუბრებთ რენატა პიოტროვსკას პერფორმანსზე “ჩემგან იღვრება სუფთა ოქრო”, რომელიც დედობრივ საკითხს ეხება.  კერძო და საჯარო სფეროების გარდამავალი ჩვენებით, გამოხატულია პრობლემის სირთულე. პერფორმანსი ხელმისაწვდომი იქნება ონლაინ პანელ დისკუსიამდე. 

პანელ დისკუსიაში იქნება ჩართული პროექტის მონაწილე რენატა პიოტროვსკა-ოფრეტი და მოწვეული სტუმრები: ჰონორატა მარტინ, ანა სუბელიანი და ნინი ხუროშვილი.  

რენატა პიოტროვსკა-ოფრეტი არის ქორეოგრაფი. თავის ნამუშევრებში ის იყენებს ექსპერიმენტული ცეკვის, საშემსრულებლო ხელოვნების, დრამატურგიის და თეატრის ელემენტებს. 2014 წლიდან ის მუშაობს პროექტზე “პირადი პიესები” – პერფორმანსებზე ქალის სხეულის პოლიტიკის შესახებ. ამ პროექტის ფარგლებში მან შექმნა: „Death: Exercises and Variations” (2014), „The pure gold is seeping out of me” (2017) და „Flatland of limp muscles” (2019). რენატა იყო ერთ-ერთი წამყვანი ხელოვანი პლატფორმაზე Aerowaves 2017 და 2019 წლებში.

ჰონორატა მარტინი არის მხატვარი, პერფორმერი და მულტიმედია არტისტი პოლონეთიდან. მას მოგებული აქვს მესამე პრიზი კონკურსში (2011) და აუდიტორიის ჯილდო გდანსკის სახელოვნებო ბიენალეზე (2012). 2015 წელს მან მიიღო კულტურისა და ხელოვნების კატეგორიაში ჯილდოები შემდეგი პროექტებიდან: 'Polacy z werwą’, 'Pomorski Sztorm’, Splendor Gedensis. 

თავის ნამუშევრებში ჰონორატა მარტინი იყენებს ხელოვნების სხვადასხვა ფორმას. მისი მუშაობის საწყისი წერტილი ღრმა ემოციის დაკვირვებაა, როგორც თავად ამბობს “ატმოსფეროს შექმნისთვის”. მას აინტერესებს ძლიერი ემოციები, რომლებიც თან ახლავს ჩვენ ბრძოლას საკუთარ ლიმიტებთან და შიშებთან, ფსიქოლოგიური – ფიზიკური ლიმიტებისა და ემოციური სიძლიერის ძიებას. ამ ყველაფრის გამოხატვას ჰონორატა ცდილობს როგორც სასტიკი, ასევე იუმორისტული ფორმებით. 

საკუთარ მიდგომებში, ის ასევე იყენებს სოციალიზაციის სტრატეგიასა და გაზიარების თანამედროვე პრაქტიკას, რაც ჩუქების კულტურაში იღებს სათავეს. ის საუბრობს სოციალურ ხელშეკრულებაზე, რომელიც დახმარებაზე, მსხვერპლზე და დამოკიდებულებებზეა დაფუძნებული და რაც წარმოიშვა დონორისა და მიმღების ურთიერთობის შედეგად. სრული ბიოგრაფია; 

ანა სუბელიანი არის ქვიარ აქტივისტი, ადამიანის უფლებათა დამცველი და ჟურნალისტი საქართველოდან. ის აქტიურად მონაწილეობს საქართველოში სხვადასხვა მოძრაობებში, რომლებიც იბრძვიან თანასწორობისთვის, ქალთა უფლებებისთვის, არაჰუმანური ნარკოპილიტიკის ლიბერალიზაციისთვის და ანტისაოკუპაციო ქმედებებისთვის. ანა ასევე იყო საჯარო მოხელე და აღდგენითი სამართლიანობისა და დანაშაულის პრევენციის რეფორმების ერთ-ერთი გამტარებელი საქართველოში. ანა არის არაძალადობრივი კომუნიკაციების ინსტიტუტის დამფუძნებელი. ის Tbilisi Pride-ის ერთ-ერთი ლიდერია, რომელიც იბრძვის ლგბტ უფლებებისთვის და ასევე, არის მთავარი არხის გადაცემის “Call Ana“ წამყვანი, რომელიც ადამიანის უფლებებსა და სოციალურ საკითხებს ეხება. 

გარდა იმისა, რომ ანა სუბელიანი აქტიური მოქალაქეა, რომელიც ადამიანის უფლებებისთვის იბრძვის, ის ასევე პერფორმერია. ის მღერის ქართულ ტრადიციულ სიმღერებს და ასევე თანამშრომლობს თანამედროვე მუსიკოსებთან. ანა იყენებს ცეკვას, როგორც პოლიტიკური წინააღმდეგობის იარაღს. 2018 წლის მაისში, თბილისში ღამის კლუბების დარბევის შემდეგ, იგი იყო “Rave Revolution “ ერთ-ერთი ორგანიზატორი და ლიდერი. მან 9 აპრილის ტრაგედიის მსხვერტპლა მემორიალზე იცეკვა და ეს იყო თავისუფლების, ბრძოლის სიმბოლო. შედეგან მან მიიღო საზოგადოების კრიტიკა, სიკვდილის მუქარები და ფიზიკური დაპირისპირების მსხვერპლიც გახდა. ეს ცეკვა გახდა ფართო დისკუსიის საგანი ქალთა უფლებების, გამოხატვის თავისუფლებისა და ცეკვის, როგორც პროტესტის შესახებ. 

ნინი ხუროშვილი არის ქართველი ხელოვანი და მკვლევარი.სახელოვნებო სფეროში, კონკრეტულად თვითორგანიზებად გამოცემებში 7 წლიანი აქტიური მუშაობის შემდეგ და პარალელურად, ამჟამად ჩართულია ეკოსოფელი – საქართველო საინიციატივო ჯგუფში, რომლის მიზანია საქართველოში დააარსოს პირველი ეკოლოგიური და ეკონომიკურად თვითმდგრადი სოფელი.

დაინტერესებულია ქალების გამოცდილებებისა და ისტორიების მოსმენითა და შეგროვებით; ქალების თვითორგანიზებადი ჯგუფების სტრუქტურებითა და მათი მდგრადობის მაგალითების კვლევით.  

დისკუსია ხორციელდება Performat Foundation-ისა და “პლატფორმა კირკეს” მიერ ორგანიზებული პროექტის ფარგლებში: „Polki. Choreografie społeczne / The Poles. Social Choreographies / პოლონელები. სოციალური ქორეოგრაფია”

პროექტი თანადაფინანსებულია მრავალწლიანი პროგრამის NIEPODLEGŁA 2017-2022, რომელიც ადამ მიცკევიჩის ინსტიტუტის საგრანტო პროგრამის „Cultural Bridges” ნაწილია.

პროექტი თანადაფინანსებულია თბილისის მერიის, საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროსა და სსიპ „შემოქმედებითი საქართველოს” მიერ.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.